Λαμβάνοντας υπόψη μου κάποιες έρευνες που έχουν γίνει κατά καιρούς αλλά και την προσωπική μου εμπειρία ( γιατί να το κρύψω ; ) ξεκίνησα να γράφω...

Στα ελληνικά καζίνο το ποτό και ιδίως το τσιγάρο σχεδόν επιβάλλονται, ενώ στο εξωτερικό, η δυνατή τζούρα στο άκουσμα του "No more bets" και το ξεφύσημα του καπνού τη στιγμή που η μπίλια χορεύει τις τελευταίες της φιγούρες σε κοκκινόμαυρο φόντο, είναι καρπός απαγορευμένος. Είπαμε Ελληνάρες είμαστε σιγά μη κόψουμε το τσιγάρο, ασ’ τους μωρέ τους ξένους δεν ξέρουν.

Σύσσωμος ο λαός αναστενάζει σε καζίνο, πρακτορεία, καφενεία και λέσχες και ο τζόγος ήταν, είναι και θα παραμείνει ένα ακόμα εθνικό μας σπορ. Ο Έλληνας τζογάρει ακατάπαυστα, η χώρα κατέχει περίοπτη θέση ανάμεσα στις σχετικές λίστες παγκοσμίως και η τεράστια βιομηχανία κάθε μορφής τζόγου γιγαντώνεται έχοντας βρει στην Ελλάδα το πιο γόνιμο επιχειρηματικό έδαφος. Ποιος είπε πως η Ελλάδα είναι ακατάλληλη για επενδύσεις; Σημειώστε όχι με ψιλά γράμματα όπως τα ΜΜΕ μας πλασάρουν ( γιατί άραγε ; ) πως είμαστε η πρώτη κατά κεφαλήν ευρωπαϊκή χώρα στη χασούρα από το τζόγο.

Το θέμα του τζόγου δεν είναι καθόλου ελαφρύ στη βάση, ούτε στις προεκτάσεις του.Ο τζόγος συγκαταλέγεται στα μεγάλα πάθη, ο τζογαδόρος συγκρίνεται ευθέως με τον βαριά άρρωστο και η έξη που προκαλεί το "χούι" (το οποίοι βγαίνει μετά την ψυχή) μπορεί αποδεδειγμένα να οδηγήσει σε μεγάλες ανθρώπινες τραγωδίες. Δεν είναι ανάγκη να παραθέσω μία – δύο τραγικές ιστορίες για να σας συγκινήσω, όλοι  μας ξέρουμε τουλάχιστον πως έχει η κατάσταση. Θα μου πει κάποιος, ρε μεγάλε τι μας λες τώρα ; σε site προγνωστικών γράφεις. Δεν αυτοαναιρούμαι φίλοι μου αλλά υπάρχει και η μεσότητα, αυτό που λέμε «απολαύστε υπεύθυνα»
Γι’αυτό και συνέταξα απλά μεν, μεστά δε τους κάτωθι κανόνες συμπεριφοράς. 0ι παρακάτω κανόνες βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε μορφή τζόγου. Από το στοίχημα και το ποθητό διπλό της Καφέ Όπερα (Σουδική ομάδα), τους χορούς της μπίλιας στη ρουλέτα, των ζαριών στην τσόχα ή την κουβέρτα, τα χλιμιντρίσματα του Αστραχάν στον ιππόδρομο, τον ευσεβή πόθο των τριών 7αριών στο στούκι ή τους μονόχειρους ληστές, μέχρι τη ρώσικη ρουλέτα...

 * (ΝΑΙ) Πάντα ποντάρετε χρήματα που αντέχετε να χάσετε και ποτέ ποσά που υπερβαίνουν τις πραγματικές οικονομικές σας δυνατότητες. Όσο μικρότερα τα ποσά, τόσο το καλύτερο.

    (ΟΧΙ) Εξαιρούνται δηλαδή πάσης φύσεως διακοπό-εορτόδάνεια, εκτός αν θέλετε πριν καν το καταλάβετε, αντί να σκύβετε να μαζέψετε τα "κόκαλα" από το τραπέζι να τρέμετε μη σας πέσει το σαπούνι στα ντους... των φυλακών.

  * (ΝΑΙ) Παίζετε κατα το δυνατόν λιγότερο. Όχι μόνο σε ένταση αλλά και σε χρόνο. Είναι μαθηματικά βέβαιο πως μακροπρόθεσμα θα είστε περισσότερο χαμένοι αν εξασκείτε το σπορ συχνότερα.

   (ΟΧΙ)Αν το πρωϊνό σας αντί για δημητριακά και φρούτα περιέχει μονάχα τα δεύτερα να γυρίζουν ατελείωτα στους κουλοχέρηδες, το μεσημέρι σας βρίσκει με το κουπόνι του στοιχήματος ανάμεσα στα φύλλα της εφημερίδας και τα μεσάνυχτα παρέα με virtual η μη πράσινες τσόχες τότε σας έχω νέα... Έχετε λαμπρό μέλλον στους "Ανώνυμους Τζογαδόρους" και δύστυχώς μόνον εκεί. Το group therapy είναι μόνο η αρχή «με λένε Παντελή κι έχω να τζογάρω 3 ώρες...»

* (ΟΧΙ) Η απληστία είναι ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα και αυτή για τα περισσότερα κέρδη αφανίζει οτι έχει κάποιος στα χέρια του, όπως ακριβώς έγινε με το σκυλί στον Αισώπειο μύθο. Στο δικό μας παράδειγμα μιλάμε για τα χρήματα στην τσέπη σας ή τις πολύχρωμες μάρκες στο τραπέζι σας. Μην υποτιμάτε ακόμα και ένα μικρό κέρδος σε στυλ "μεροκάματου", βάζετε στόχους, σταματήστε όσο κερδίζετε και μην προσπαθήσετε να "τινάξετε τη μπάνκα στον αέρα", γιατί το πιθανότερο σε τέτοια περίπτωση είναι να καταλήξετε να αερίζετε τις άδειες σας τσέπες. Και πιστέψτε με. Το "κι αν σου κάτσει;" δεν αναφέρεται σε εσάς προσωπικά. Ρωτήστε και τον  κ.Μέρφι έχει να σας πει κάποια πράγματα

* (ΝΑΙ) Δώστε στο παιχνίδι τις πραγματικές του διαστάσεις. Ως τέτοιο έχει ups and downs και θα πρέπει κανείς να ξέρει να τα διαχειρίζεται με ψυχραιμία και αξιοπρέπεια. Μην ξεχνάτε πως παίζετε κυρίως για να διασκεδάσετε και μην παρασύρεστε από την αδρεναλίνη και την βραχύβια ηδονή του παιχνιδιού.

  (ΟΧΙ) Μην μπερδεύεστε μάγκες ο Τζόν Τάραμας είναι ένας. Ο επόμενος δεν είστε εσείς όσο κι αν σας πληγώνω. Με τους αριθμομνήμονες να χάνουν το πλεονέκτημα, αφού τα φύλλα πλέον στο παιχνίδι που έκανε ευρέως γνωστό τον έλληνα παίκτη ανακατεύονται πριν κάθε παρτίδα, είναι προφανές γιατί άλλαξε ρότα. Κρατήστε αυτό το tip, χαλαρώστε τη γραβάτα σας και μάθετε να χάνετε με στυλ. Δεν είναι καθόλου εύκολο, είναι όμως απαραίτητο και θα σας χρειαστεί.

* (ΟΧΙ) To στοίχημα δεν είναι Προ-πο. Αν 3-4 φορές τη βδομάδα προσπαθείτε να κατεβάσετε μονόστηλο όλα τα ματς στο κουπόνι και με έξι ευρώ θέλετε να αγοράσετε ένα Cayenne και να χτίσετε μια μεζονέτα 300m, το μόνο που θα πετύχετε εκτός από το να χάσετε μέχρι τα βαθιά γεράματα τις μισές δόσεις που θα αντιστοιχούσαν σε στεγαστικό για αγορά ρετιρέ στα εγγόνια σας, είναι μερικές στιγμές εκνευρισμού γιατί το όνειρο χάθηκε από ένα ματς και εκείνο το αυτογκόλ στο 90' ή από εκείνο το κωλοδοκάρι στο 80 φεύγα που είχε ο αντίστοιχος Σκούφαλης της Β’ Σουηδίας.

   (ΝΑΙ) Ποντάρετε σε όσο το δυνατόν λιγότερα ενδεχόμενα κάθε φορά, αφήστε τις τετραδοπεντάδες και κρατήστε ρεαλιστικούς στόχους.

* (ΝΑΙ) Ο πρόσφατα εκλειπών Γιώργος Παρασκευάς που ήταν από τους πρώτους που μίλησαν για το στοίχημα στην Ελλάδα είχε σε περίοπτη θέση στη στήλη του "γάτου" το εξής μοτό: "Ένα αουτσάιντερ που κερδίζει κάπου-κάπου είναι καλύτερη κονόμα από ένα καυτό φαβορί που χάνει κάπου κάπου". Το στοίχημα δεν είναι παιχνίδι ομάδων αλλά αποδόσεων.

  (ΟΧΙ) Όταν ποντάρετε σε ενδεχόμενα των οποίων οι προσφερόμενες αποδόσεις μεταφράζονται σε πιθανότητες μικρότερες από αυτές που τουλάχιστον εσείς εκτιμάτε πως έχουν τύχη επαλήθευσης, είναι μαθηματικά βέβαιο πως μακροπρόθεσμα θα χάσετε. Η ασφάλεια που προσφέρει η χαμηλή απόδοση των φαβορί είναι συχνά επίπλαστη και μαζί με την Αγία των Bookmakers γκανιότα, οι κυριότεροι λόγοι που θέλουν ένα ελάχιστο ποσοστό παικτών να κερδίζουν στο πέρασμα του χρόνου. Το Value Betting είναι μια μεγάλη ιστορία βέβαια που εγείρει λόγο κι αντίλογο από τους σοφούς του αθλήματος, αλλά το δανεισμένο μοτό καλό θα είναι να περνά συνέχεια μπροστά από τα μάτια σας, όπως ακριβώς και τα τίκερ των Livescores που τόσο αγαπάτε.

* (ΝΑΙ) Εμπιστευτείτε το δικό σας ένστικτo και ποντάρετε στις δικές σας εκτιμήσεις . Ο καθένας παίζει με τη δική του τσέπη και παραμένει ο αποκλειστικός υπεύθυνος των επιλογών του. Μπορεί στην Ελλάδα ο αριθμός των "προέδρων" κάθε είδους να συγκρίνεται πλέον με αυτούς που θα γυρίσουν στην προσφώνηση "tipster", όμως το στοίχημα παραμένει ένα εγωιστικό ταξίδι με εσάς στη θέση του τιμονιέρη. Μπορείτε να συμβουλεύεστε ανθρώπους με μεγαλύτερη εμπειρία, όμως στο τέλος της μέρας η δική σας τσέπη θα υποστεί την όποια αυξομείωση. Εσείς θα είστε ο μάγκας αν κερδίσετε και ο... μακάκας αν χάσετε και όπως αρκετοί θα γνωρίζετε είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρα η αίσθηση της χασούρας όταν συνοδεύεται από το ρίξιμο ευθυνών σε κάποιον άλλο. Η επιλεκτική μνήμη και η αποποίηση ευθυνών είναι από τα κύρια γνωρίσματα των τζογαδόρων, όμως ακόμα κι έτσι είναι απείρως προτιμότερο να χάνετε τα δικά σας χρήματα από τα δικά σας λάθη.

 * (ΟΧΙ) Δεν υπάρχουν σίγουρα, άχαστα, τόκοι, δώρα και όλα τα συναφή που συχνά πυκνά βλέπετε να πλασάρονται με ανάλογους υπερφιλόδοξους τίτλους αριστερά και δεξιά. Το μόνο βέβαιο μακροπρόθεσμα είναι ο θρυλικός "κουβάς" για τη συντριπτική πλειοψηφία των παικτών. Η ποδοσφαιρική εποποιία της Πορτογαλίας, που πιθανότατα (ποτέ σίγουρα) θα συνεχίσει να βρίσκεται στην κορυφή των μεγαλύτερων εκπλήξεων όλων των εποχών στα ομαδικά αθλήματα είναι ένα αδιάσειστο επιχείρημα για να αποδείξει κανείς του λόγου το αληθές. Αν το ισχυρίζονταν κάποιος πριν την έναρξη του τουρνουά θα πιστέυατε πως το έκανε δοκιμάζοντας τη νέα κολεξιόν από ζουρλομανδίες στο Δαφνί; Πάτε στοίχημα;

Supermax - Love Machine